از مهم‎ترین عواملی که از زنان و مردان شخصیتی برجسته می‎سازد، هنر همسرداری و تربیت صحیح فرزندان است؛ تأثیر و تأکید این دو موضوع به قدری حساس است که بخش عمده‎ای از روایات اهل عترت(ع) درباره خانواده را به خود اختصاص داده است و این به دلیل حساسیت بالای این دو امر حساس و خطیر است. بنابراین اگر بانوان در سایر عرصه‎های اجتماعی موفق باشند، اما به این دو عامل پایبند نباشند، رسالت واقعی خود را انجام نداده‎اند و به زودی اثرات منفی آن را در زندگی مشاهده خواهند کرد.

در این بین وظیفه مردان نسبت به هنر همسرداری به مراتب حساس‌تر از زنان است و آن به دلیل روحیه حساسی است که بانوان دارند. امیرالمؤمنین(ع) در بیانی فرمود: «فَدارَها عَلی کُلِ حالٍ و أحسنَ الصُّحبة لَها فَیَصفُو عیشَک; همیشه با همسرت مدارا کن، و با او به نیکی همنشینی کن تا زندگیت باصفا شود.» (مکارم الاخلاق، ص 218